Ο Καλλικράτης της Πιερίας και η (μη) μεταρρύθμιση

Η πρόταση της Κυβέρνησης για τις συνενώσεις των Δήμων στα πλαίσια του «Καλλικράτη» αφορά μεγάλη μείωση του αριθμού των Δήμων και αφήνει να εννοηθεί ότι θα ληφθεί υπόψιν η άποψη του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την Πιερία σύμφωνα μ’ αυτή προβλέπονται τρεις Δήμοι (Βόρεια, Κεντρική και Νότια Πιερία), όμως το σχετικό κυβερνητικό χωροταξικό σχέδιο – πρόταση αργεί. Και αυτός ο δισταγμός οφείλεται βέβαια στον φόβο τοπικιστικών ή κομματικών αντιδράσεων.
Ήδη για την Πιερία εμφανίζονται (ανεπίσημα) προτάσεις για 4,5,6 Δήμους. Δεν συνδέονται βέβαια με καμία σοβαρή επιχειρηματολογία. Π.χ. για την διατήρηση του Δήμου Δίου γίνεται επίκληση της «ιστορικότητας», για το Δήμο Δυτικής Πιερίας (Δίου, Πιερίων, Ελαφίνας, Κολινδρού) γίνεται επίκληση των κοινών γεωμορφολογικών (Πιέρια όρη) χαρακτηριστικών, όμως κακά τα ψέματα οι λόγοι αυτών των προτάσεων, όπως και άλλων, δεν είναι αυτοί. Άλλοι μετρούν τα κομματικά κουκιά, άλλοι το στενό τοπικιστικό συμφέρον και άλλοι γιατί θέλουν να διατηρήσουν αυξημένες πιθανότητα εκλογής.
Όμως αν θέλουμε να προχωρήσει η υπόθεση της σύγχρονης Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον χωροταξικό καταμερισμό της Πιερίας το ζήτημα είναι απλό και η επιλογή φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού. Αν ισχύουν καθαρά αναπτυξιακά κριτήρια (γεωμορφολογία, διαδημοτική οδική πρόσβαση, κατανομή πληθυσμού, ιστορία, υποδομές, συγκοινωνίες, πλουτοπαραγωγικές πηγές κ.λπ.) ο νομός μας αποτελεί εύκολη περίπτωση: Τρεις οι Δήμοι (Ν. Πιερία, Κατερίνη, Β. Πιερία με έδρες Λιτόχωρο, Κατερίνη, Αιγίνιο). Οι έδρες βέβαια δεν παίζουν σημαντικό ρόλο αφού λογικά θα λειτουργούν τα παλιά Δημαρχεία ως έδρες αντιδημαρχίας με σχετικές υπηρεσίες και εν πάση περιπτώσει η εμπειρία του «Καποδίστρια» έδειξε το τι είναι ουσιώδες (σοβαρός - σύγχρονος Δήμος) και τι επουσιώδες (έδρα, όνομα).
Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι θα υπερισχύσουν λογικές ωφέλιμες για την κοινωνία και τον νομό μας, σ’ αυτόν τον τομέα, δηλαδή στην χωροταξική διάρθρωση των νέων Δήμων. Αν και αυτό από μόνο του δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Χρειάζονται πόροι, αρμοδιότητες, σύγχρονο - δημοκρατικό - αποδοτικό θεσμικό πλαίσιο, ουσιαστική αποκέντρωση, θεσμοί ελέγχου και διαφάνειας και πάνω από όλα ενεργοποίηση και συμμετοχή των πολιτών.
Νομίζω όμως ότι η σημερινή όπως και η προηγούμενη κυβέρνηση, δεν προτίθεται να προχωρήσει επί της ουσίας παραπέρα. Γιατί αυτό θα σημαίνει σοβαρή μεταρρύθμιση κατανομής εξουσίας υπέρ της περιφέρειας και εις βάρος της κεντρικής, κάτι που δεν περνάει καν από το μυαλό τους. Έτσι λοιπόν ακόμη και να γίνει η μείωση του αριθμού των Δήμων – όπως γίνει – το ποτήρι θα είναι μισοάδειο. Ή έστω μισογεμάτο αν προτιμάτε την έκφραση….

Οι "3" είνα πιο ίσοι

Στο Πρωτάθλημα Α΄Εθνικής ποδοσφαίρου λοιπόν παίρνουν μέρος 16 ομάδες.Θεμελειώδες στοιχείο- που υποτίθεται οτι βασίζεται-είναι η ισοτιμία αυτών των "16".Και άρα κάθε σοβαρή δημοσιογραφική εκπομή πρέπει σ΄αυτό να "πατάει".
Ομως η Δημόσια Τηλεόραση στην Ελλάδα έχει άλλη άποψη.Οι τρείς απο αυτές ειναι πιό "ίσες" απο τίς άλλες.Και η "Αθλητική Κυριακή" της ΝΕΤ το αποδεικνύει διαρκώς.Τρείς εκπρόσωποι των Ολυμπιακού,Παναθηναϊκού,ΑΕΚ(Μίχος,Καρούλιας,Καραγκιοζόπουλος)παίρνουν θέση και σχολιάζουν (σε όσο χρόνο θέλουν) οπαδικά τους αγώνες και το πρωτάθλημα.Και μ΄αυτούς και μ΄αυτά ασχολείται κατα το 80% του χρόνου της η εκπομπή,αφήνοντας για τον υπόλοιπο χρόνο τα άλλα μάτς των "αδυνάτων"
Αλλά είπαμε.Ετσι βλέπει το ΝΔ-ΠΑΣΟΚ τον αθλητισμό.Και οι δημοσιογράφοι της ΝΕΤ την δουλειά για την οποία προσλήφθηκαν κάνουν.

Δυστυχώς ο Ολυμπιακός έχασε!

Φοβεροί οι αθλητικοί δημοσιογράφοι της ΝΕΤ!Μέχρι τώρα όταν μετέδιδαν αγώνες ΠΑΟ,ΑΕΚ,Ολυμπιακού με καμιά άλλη ομάδούλα της σειράς(πχ Λάρισσα,Αρη κλπ)έδειχναν σαφέστατα και ξεδιάντροπα την μεροληψία και το οπαδηλίκι τους.Θριαμβολογούν οταν κερδίζουν και δείχνουν την ανείποτη στεναχώρια τους όταν χάνουν
Ομως στις 6-1-10 τα μπέρδεψαν πιο πολύ.Επαιζαν Ολυμπιακός-ΑΕΚ και ο αμίμητος Αντώνης Κατσαρός,παρέα με τον σχολιαστή του Ολυμπιακού(τί δημοσιγραφικός όρος είναι αυτός άραγε;)κ.Μίχο εξέφραζαν το βάσανό τους για το"πόσο άσχημα παίζει δυστυχώς ο Ολυμπιακός"
Οι κύριοι αυτοί βέβαια κανουν απλά τη δουλειά για την οποία ρουσφετολογικά και αναξιοκρατικά προσλήφθηκαν.Εκφράζουν και προβάλουν,σαν να έχουν το ιδιωτικό τους μή δημόσιο κανάλι,τα συμφέροντα των ιχυρών του ποδοσφαίρου.
Οτι ακριβώς δηλαδή κατ΄αντιστοιχία κάνουν συντεταγμένα οι κοματικοί και κυβερνητικοί βολεμένοι στην Δημόσια διοίκηση:Ειναι άσχετοι και στηρίζουν τα συμφέροντα και τις προτιμήσεις των αφεντικών τους.

Κατολίσθηση στα μυαλά τους

Εγινε λοιπόν κατολίσθηση στα Τέμπη,έκλεισε η δίοδος,και για να υπάρξει διέξοδος προς και απο Νότο εξετράπη η κυκλοφορία για τα ΙΧ απο την 13η Εθνική(τρομάρα της)Οδό κατερίνης -Ελασόνος,για δέ τα φορτηγά απο Κοζάνη.
Κάποια βυτιοφόρα όμως ξεκίνησαν να πάνε προ την Δυτική Πιερία για να πάρουν το γάλα των κτηνοτρόφων της.Αμ δέ!
-Που πάτε κύριοι;
-Προς τα χωριά της Δ.Πιερίας κύριε τροχονόμε,για να πάρουμε το γάλα των κτηνοτρόφων.
-Δέν επιτρέπεται!
-Μπαρδόν;
-Δέν επιτρέπετε για φορτηγά αυτός ο δρόμος!
-Και πώς θα πάμε στο Ελατοχώρι,τον Τρίλοφο κλπ για να πάρουμε το γάλα των ανθρώπων:
-Απο Κοζάνη!!!...και σας παρακλώ να μην γελάτε όταν σας μιλάω!
.................................................................................
Να μήν τα πολυλογούμε λοιπόν,το θέμα μετά απο κανα-δυό βδομάδες λύθηκε με έγραφα και διαμαρτυρίες των παραγωγών και της Νομαρχίας.Η απορία όμως του φορτηγατζή παραμένει:
-Απο πού πάνε για Κάτω Μηλιά ρε παιδιά;

Η επέκταση του Δρυμού και οι το Υπουργείο που "υποστηρίζει"

Απάντησε λοιπόν το Υπουργείο Περιβάλλοντος στο αίτημα της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης για την επέκταση του Εθνικού Δρυμού Ολύμπου,που προσυπογράφεται απο χιλάδες πολίτες."Υποστηρίζουμε το αίτημά σας" είπαν.
Συγνώμη όμως.Απέναντι σε ποιούς το υποστηρίζει;Σ΄αυτούς που είναι αρμόδιοι για να αποφασίσουν την επέκταση προφανώς.Μα το Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν είναι αυτό;
Αρα η απάντηση πρέπει να είναι ότι θα γίνει ή δεν θα γίνει ή θα το σκεφτούν
Εκτός άν δεν κατάλαβαν ότι κυβερνούν,αποφασίζουν,υλοποιούν.Ας ελπίσουμε λοιπόν οτι θα αποκτησουν σύντομα πλήρη αυτογνωσία.

Ο ΣΥΝ ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά

Ο Συνασπισμός αυτόπροσδιορίζεται ως κόμμα της σύγχρονης, ανανεωτικής, ριζοσπαστικής, μεταρρυθμιστικής, Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Ο κάθε όρος έχει τη σημασία του. Σύγχρονη και ανανεωτική αφού προσαρμόζεται και επικαιροποιείται στις κοινωνικές εξελίξεις, ριζοσπαστική και μεταρρυθμιστική αφού έχει στόχο την μετεξέλιξη της κοινωνίας μας σε σοσιαλιστική με μεταρρυθμίσεις και Ευρωπαϊκή αφού θεωρεί ως ευρύτερη πατρίδα και χώρο δράσης την Ευρώπη. Αυτά τα χαρακτηριστικά με έπεισαν να ενταχθώ λοιπόν ιδρυτικά στο κόμμα αυτό επιλέγοντας τη συλλογική αντί της ατομικής δράσης.

Τα τρία κακά
Νομίζω λοιπόν ότι το κόμμα αυτό επηρεάζει τις εξελίξεις και μπορεί να συμμετέχει στην αλλαγή του κόσμου μας με κέντρο τον κοινωνικό άνθρωπο και της ανάγκες του, αντί του σημερινού που έχει αναφορά στον ατομικισμό και την διαρκή αύξηση των κερδών των ολίγων. Αυτή η δυνατότητα κατά την άποψή μου υπάρχει αφού διαφοροποιείται σε τρία χαρακτηριστικά από την μη σύγχρονη αριστερά (που δεν ξέρω αν είναι και αριστερά τελικά).
Πρώτα απ’ όλα δεν είναι φοβικός με την κοινωνία. Αυτήν θέλουμε να αλλάξουμε, άρα σ’ αυτήν μέσα θα ζούμε και θα δρούμε. Χωρίς μόνιμη γκρίνια και το διαρκώς σκυθρωπό πρόσωπο, με χαμόγελο και αισιοδοξία, με αυτοπεποίθηση και διαρκή προβολή των προτάσεων σε όλα τα επίπεδα, επιδιώκει να ισχυροποιείται, να πείθει να συμβάλει σε ωφέλιμες κοινωνικές εξελίξεις.
Το δεύτερο είναι το ότι δεν είναι αυτάρκης. Δεν ικανοποιείται με το σήμερά του, δεν θεωρεί ότι από μόνος του μπορεί να πετύχει πολλά, δεν μιλάει για νίκες όταν γίνεται μια πετυχημένη διαδήλωση ή όταν κατακτά έναν ενδιάμεσο στόχο.
Τέλος το τρίτο είναι το ότι δεν πάσχει από πολιτικό αυτισμό. Δεν θεωρεί κέντρο του κόσμου τον εαυτό του, δεν απορρίπτει τους πάντες, δεν ασχολείται διαρκώς με τα εσωτερικά του.
Η αποφυγή λοιπόν αυτών των χαρακτηριστικών οδήγησε και στην ανάγκη δημιουργία ανοικτής συμμαχίας με άλλες δυνάμεις που υπάρχει γενική συμφωνία σε βασικούς τομείς και στόχους, αλλά διαφέρουμε σε στρατηγικές και μεθοδολογία δράσης. Συγκροτήθηκε λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ για καλύτερο συντονισμό σε συμφωνημένα πλαίσια και διαβούλευση για όπου δεν συμφωνούμε.

Ο…. εμφύλιος
Ήρθαν λοιπόν οι εκλογές του 2007 και αποπειράθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ να αποφασίσει κινήσεις, δραστηριότητες και καθημερινή πρακτική. Διαπιστώθηκε λοιπόν ότι δεν μπορεί να γίνει αυτό αφού υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές. Και αυτές οι διαφορές οδήγησαν στο φαινόμενο να απεχθάνονται οι μισές συνιστώσες τις άλλες μισές και τον Κοροβέση να χάνει τη μπάλα. Είναι λογικό αυτό. Άλλο είναι να προτείνεις μεταρρυθμίσεις κι άλλο να επιθυμείς όξυνση της κρίσης. Άλλο να θεωρείς την κινηματική δράση μέσον και άλλο αυτοσκοπό. Άλλο είναι να κάνεις εμετό βλέποντας τους μη δικούς μας, κι άλλο το να συγχρωτίζεσαι πίνοντας κρασί μαζί τους επιχειρώντας να τους πείσεις. Άλλο το να αυτοαποκαλείσαι «μοναδικός και αλλάθητος» κι άλλο να ανησυχείς, να συζητάς να εξελίσσεσαι. Άλλο το να επιδοκιμάζεις έστω και επιμέρους κατακτήσεις, κι άλλο να τις θεωρείς «κόκαλο για να μας ξεγελάσουν». Κακά τα ψέματα λοιπόν. Η βασική αιτία των προβλημάτων αυτών είναι η διαφοροποίηση της σύγχρονης ανανεωτικής αριστεράς με την μονολιθική, εγωκεντρική, αυτιστική, ξεπερασμένη εκδοχή της.

Προς νέο κόμμα;
Αντί λοιπόν το 2007 να οδηγήσει σε σκέψεις για το πραγματικό νόημα και τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα έχουμε μια άποψη να γίνει κόμμα. Στο όνομα μιας ακατανόητης θέσης για «ενότητα της αριστεράς», επιχειρείται να στρογγυλευτούν όλα και να απλοποιηθούν στο στυλ «όλοι θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο» χωρίς συζήτηση επί της πορείας. Που οδηγεί λοιπόν η κάρτα μέλους, τα μητρώα μελών και οι συνελεύσεις; Να αποφασίζει ο ΣΥΝ και αντί να κοινωνικοποιείται, να απαιτείται γραφειοκρατική διαδικασία διαβουλεύσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Ξανά ψηφοφορίες, ξανά κουβέντα και εν τω μεταξύ μας πήρε το ποτάμι. Κατανοώ τις προτάσεις να μετεξελιχτεί ίσως ο ΣΥΝ, να αλλάξει όνομα, αρχές, μέθοδο ή ότι άλλο νομίζει κάποιος. Όμως αυτό να γίνει με συζήτηση εντός κόμματος. Αυτό γίνεται με Συνέδριο, όχι με απόφαση μιας Γραμματείας ΣΥΝ και μιας Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ. Αν υπάρχει πρόταση για αλλαγή της φυσιογνωμίας και του προγράμματός μας να γίνει εξηγώντας το τί και το γιατί να αλλάξει. Να υπάρξει δηλαδή συζήτηση αρχών κι όχι συνθηματολογική ανταλλαγή ιδεολογημάτων δήθεν στελεχών κορυφής.
Αυτό που καταλαβαίνω λοιπόν είναι ότι η αντίληψη για βίαιη κομματικοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και άρα διάλυση του ΣΥΝ (γιατί μη μου πείτε ότι υπάρχει πρόταση για συμμετοχή σε δύο κόμματα;) οφείλεται στην άποψη ότι η αριστερά πρέπει να κάνει αυτοσκοπό την απόδειξη της «καθαρότητάς». Αυτό όμως οδηγεί στην αδιαφορία για μεταρρυθμίσεις, απομάκρυνση από την κοινωνία, απομόνωση, αναποτελεσματικότητα. Είναι τα χαρακτηριστικά που νομίζω ότι έχει αποφύγει ο ΣΥΝ: την φοβικότητα, την αυτάρκεια και τον αυτισμό.

Μένω εδώ
Και για να γίνω απολύτως ξεκάθαρος: Παραμένω στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ που γνωρίζω με τις αρχές και την φυσιογνωμία που ξέρω. Όσοι θέλουν να αλλάξουν ριζικά τα ιδρυτικά του στοιχεία ας το επιχειρήσουν με τις καταστατικές διαδικασίες. Όσοι θέλουν ας εγγραφούν σε ένα ή …εικοσιένα άλλα κόμματα. Προσωπικά ούτε κάρτα του ΣΥΡΙΖΑ θα πάρω, ούτε σε μητρώο θα εγγραφώ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θεωρώ τους συναγωνιστές των συνιστωσών ή τους ανεξάρτητους της συμμαχίας μας, συνοδοιπόρους όπου συμφωνούμε.
Και ας τελειώνει σύντομα αυτή η συζήτηση. Η κοινωνία, όπου όλοι συναντιόμαστε και κρινόμαστε έχει την ανάγκη μας και μας περιμένει.

Να κατεδαφίσουμε τα Διόδια

Τα διόδια Αιγινίου ολοκληρώθηκαν αλλα δεν λειτουργούν προς το παρόν.Η παρουσία τους όμως είναι επιβλητική.Και προ πάντως απειλητική.
Η προσωρινή αναστολή λειτουργίας είναι μια μικρή Πιερική επιτυχία.Η νίκη θα έρθει με την κατεδάφισή τους.
Ο Νομός μας πρέπει να το κάνει.Και εφ΄όσον είναι μπροστά έστω και ένας Δήμαρχος τότε ας ερθουν να μας συλλάβουν.
Είναι μια πραξη δράσης που την χρωστάμε στις επομενες γεννιές.Είναι μιά απάντηση που πρέπει να δώσει ο τόπος μας σ' αυτούς που επιχειρούν να κατεδαφίσουν το μέλλον του.