Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

"Πέτσινα"πρωταθλήματα

Το "πέτσινο" πέναλτυ με το οποίο ισοφάρισε η Καλαμαριά τον Αιγινιακό στην προηγούμενη αγωνιστική,δέν ήταν έκπληξη. Έκπληξη θα ήταν άν δέν δινόταν.Αυτο θα σήμαινε όμως ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στο άρρωστο ποδόσφαιρό μας. Κάτι τέτοιο όμως δέν φαίνεται τα επόμενα πολλά χρόνια.Γι αυτό και τα παιδιά που κλωτσάν τη μπάλα ας χαρούν το άθλημα αδιαφορώντας για το σκόρ.Αυτό διαμορφώνεται έξω απο το χορτάρι

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Αυτογκόλ

Η "δόση" των 44 και κάτι δίς έσπασε στα τρία.Η πρώτη δόση της δόσης έσπασε κι αυτή στα δύο. Και οι πολιτικάντηδες πανηγυρίζουν σάν να έβαλαν γκόλ. Μόνο που η εστία ήταν η δικιά τους.

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Μια εξαίρετη εξαίρεση

Παίρνω τηλέφωνο στην πολεοδομία κάποιου Δήμου. - Παρακαλώ; - Γειά σας, Πολεοδομία Δήμου (τάδε); - Ναι. - Θα ήθελα να μου πείτε πότε μπορώ να έρθω για να αναζητήσω μια οικοδομική άδεια, γνωρίζοντας κατά προσέγγιση δεκαετίας το έτος έκδοσης, το όνομα ιδιοκτήτη και τον οικισμό του. - Όποτε θέλετε ελάτε. Όμως αν μου πείτε τα στοιχεία, μπορώ να ψάξω και να σας πάρω τηλέφωνο για να σας ενημερώσω. - …..!!! - Ναι μ’ ακούτε; - Σας άκουσα. Μιλάτε σοβαρά ή αστειεύεστε; - Γιατί να αστειευτώ; Σοβαρά μιλάω. - Εντάξει, σας λέω τα στοιχεία…….. Σε 10 λεπτά χτυπάει το τηλέφωνο, μου λέει ότι βρήκε την οικοδομική άδεια και του λέω: «Ευχαριστώ μπορώ να περάσω να πάρω αντίγραφο οικ. Αδείας και σχεδίων;» Μου λέει ότι θα βγάλει αυτός θεωρημένα αντίγραφα και όποτε θέλω 7:30π.μ. – 3:00μ.μ. να περάσω να τα πάρω. Την άλλη μέρα πέρασα. Τα έγραφα και τα σχέδια μου ήταν έτοιμα με μια συμπληρωμένη αίτηση που απλώς υπέγραψα. Ο υπάλληλος ήταν ένας νέος άνθρωπος περίπου 30-35 χρονών, ευγενικός, χαμογελαστός, σ’ ένα γραφείο με γλάστρες που δεν μύριζε τσιγαρίλα, με όμορφες αφίσες τοπίων και ζωγραφικής και με ένα παλιό κομπιούτερ που περνούσε το ηλεκτρονικό αρχείο οικ. Αδειών. Όταν τον ρώτησα πως γίνεται και υπάρχει αυτή η ασυνήθης εξυπηρέτηση μου απάντησε με απορία: «Αυτή είναι η δουλειά μου, η εξυπηρέτηση αυτή είναι η αυτονόητη υποχρέωσή μου». Ήθελα να τον ρωτήσω κι άλλα, να συζητήσουμε γενικότερα, όμως με ευγένεια μου έδωσε να καταλάβω ότι είχε δουλειά. Έφυγα λοιπόν σχεδόν αποσβολωμένος, χαρούμενος και θλιμμένος ταυτόχρονα. Χαρούμενος για την εξαίρεση που συνάντησα, θλιμμένος γι’ αυτό που όλοι ζούμε στο σύνολο σχεδόν της δημόσιας διοίκησης. Θέλω πολύ να αναφέρω το ποια είναι αυτή η πολεοδομία. Όμως δεν θα το κάνω για να μην την «πατήσει» ο υπάλληλος αυτός που «χαλάει την πιάτσα» και που «ατύπως εξυπηρετεί υπερβολικά με υπηρεσίες που δεν προβλέπονται από τον κώδικα». Όσοι θέλετε όμως ας με ρωτήσετε. Θα σα το πω εμπιστευτικά….

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Δήμοι κλειστοί-κοινωνία θλιμένη

Κάθε απεργία ή κατάληψη έχει και κοινωνικές επιπτώσεις.Όμως η κατάληψη ή αναστολή λειτουργίας Δήμων ,έχει λόγω της φύσης των ΟΤΑ μόνο θλιβερές επιπτώσεις για την ήδη δυστυχισμένη κοινωνία. Κανείς απο τους αποφασίζοντες εντός και εκτός Ελλάδας δέν δινει δεκάρα για το άν λειτουργούν ή οχι οι Δήμοι. Αυτή η καστάσταση μόνο επιπλέον στενοχώρια μας προσθέτει.Τίποτα άλλο.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Να "διατεθούν" οι προσλαμβάνοντες

Το μέτρο της διαθεσιμότητας είναι βάρβαρο,σκληρό και ανήθικο.Αυτούς που ζητάει να "διατεθούν" η ίδια η πολιτεία τους έκανε αορίστου χρόνου -με αδιαφανείς διαδικασίες πρόσληψης-αλλά για αυτό δέν φταίνε ούτε αυτοί ούτε οι οικογένειές τους. Να "διατεθούν" λοιπόν αυτοί που τους προσέλαβαν.Και περισσότερα χρήματα θα εξοικονομηθούν και θα γλυτώσουμε απο τεμπέληδες παραγοντίσκους και δικαιοσύνη θα αποδοθεί

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Αυγό και πλάκα

Στην δημοσκόπιση που διάβασα χθές η Χρυσή Αυγή έχει 10% +.Αυτό σημαίνει ότι ένας στούς δέκα συμπολίτες μας ψηφίζουν οργανωμένο έγκλημα. Εγώ πάντως δέν ξέρω τόσους.Αρα ή το αυγό του φιδιού παραμεγάλωσε,ή η πλάκα παρατράβηξε.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Καταστήματα επι πεζοδρόμων

Στην Κατερίνη,σε αρκετούς πεζόδρομους(οπου υπάρχουν καφέ),χώρος για πεζούς δέν υφίσταται.Εκτός απο εναν στενό διάδρομο, τα πατάρια των καφέ καταλαμβάνουν πλήρως τον δρόμο και σόμπες υγραερίου ζεσταίνουν τους πελάτες. Τα μαγαζιά μέσα εν τω μεταξύ είναι άδεια.Απλά μεταφέρουν την πελατεία τους στον δρόμο. Ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του δρόμου ξεχάστηκε,η έννοια της ανάπτυξης τραπεζοκαθισμάτων μετατράπηκε σε ...επέκταση καταστημάτων και η εκεί Δημοτική Αρχή σφυρίζει αδιάφορα στην καραμπινάτη παρανομία που αυτή προκάλεσε.

Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

Σενάρια σε φόντο γκρίζο

Αν είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας που προκύπτουν από την δανειακή Σύμβαση με το ΔΝΠ=ΕΕ, τότε με τις σημερινές πολιτικές θα υποχρεωθούμε σε μακροχρόνια ύφεση, φτώχεια και μαρασμό, με το δημόσιο χρέος βέβαια να αυξάνει. Αν δεν είμαστε συνεπείς και καταγγείλουμε μονομερώς το μνημόνιο, τότε γίνονται αυτομάτως δύο ενέργειες: Σταματούν οι δόσεις του δανείου και η χώρα οδηγείται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αφού δεν είναι συνεπείς σε Ευρωπαϊκή Σύμβαση που υπέγραψε (χώρια οι νομικές ενέργειες του ΔΝΤ). Το δικαστήριο αυτό το πιθανότερο θα εκδώσει απόφαση άμεσης επιστροφής των κονδυλίων που δόθηκαν και θα απαιτήσει ανάκληση της απόφασης καταγγελίας Μνημονίου, θέτοντας κάποια προθεσμία. Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία τότε η Ε.Ε. με τα όργανα διοίκησή της θα πρέπει να αποφασίσει πολιτικά. Νέες συζητήσεις, νέες προθεσμίες και στο βάθος το πολιτικό δίλλημα: Ή αλλάζουν ριζικά οι συνθήκες λειτουργίας της Ε.Ε. ή η Ελλάδα τίθεται εκτός Ένωσης και φυσικά εκτός ευρώ. Η πρώτη περίπτωση (ριζική αλλαγή της Ευρώπης) προϋποθέτει πολιτικές ανατροπές. Οι υπάρχουσες ηγεσίες δυσκολεύονται να αντιληφθούν το εύρος της κρίσης και την ανάγκη άλλης λειτουργίας: Τα χρέη των κρατών να θεωρούνται χρέη της Ε.Ε., να υπάρχει αλληλεγγύη, να εκδίδονται ευρωομόλογα, να μπορεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να συναλλαχθεί με τα κράτη κ.λ.π. Αυτό βέβαια σημαίνει Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, ενιαίος προϋπολογισμός και άρα τα κράτη έχουν καθεστώς αυτοδιοίκησης επαρχίας και άρα αντίο εθνική κυριαρχία. Η δεύτερη περίπτωση του διλλήματος είναι να μείνει η Ευρώπη όπως είναι και να αρχίσει να …απολύει τα μέλη της ξεκινώντας από την Ελλάδα. Προφανώς πρόκειται για συνολική καταστροφή με απρόβλεπτες διαστάσεις. Εθνικά νομίσματα, απίθανοι πληθωρισμοί, καιροσκοπισμός, διαφθορά και μια γενικευμένη αρπακτική διάθεση του «ο σώζων εαυτών σωθήτω». Όλα τα σενάρια λοιπόν μαύρα. Και το πολιτικό υποκείμενο, η συλλογικότητα του ανθρώπου που γράφει εν τέλει την ιστορία; Ασχολείται με το ποιος φταίει για τα δεινά και όχι με το πώς θα αλλάξει τη μοίρα του, τη ζωή του, την Ελλάδα, την Ευρώπη, τον κόσμο. Και οι ηγέτες που επιλέγει το ακίνητο και ανίκανο να αντισταθεί στην κατηφόρα σύστημα, η Μέρκελ, ο Σαμαράς και οι λοιποί θριαμβεύουν κατρακυλώντας.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Θα τους περάσει;

Ας μας εξηγήσει κάποιος το δημοσιονομικό όφελος απο την αλλαγη στα εργασιακά που ζητάει η Τρόικα Αλλα μου φαίνεται ότι το ζητούν για "σπάσιμο τσαμπουκά" Ας μην τους περάσει λοιπόν

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Μεροκάματα και απλές λύσεις

Πόσο απλό,κι όμως δεν γίνεται.Παραγωγοί ζητούν μεροκάματα για μάζεμα αγροτικών προϊόντων.Άνεργοι απο την άλλη μεριά ζητούν να δουλέψουν οπουδήποτε για τα προς το ζείν. Η ιστοσελίδα "ο τόπος μου"της Εθελοντικής Ομάδας Πιερίας φιλοξένησε τις δύο προσφορές. Καί έτσι το πρόβλημα λύθηκε.Όχι βέβαια η ανεργία,αλλά αυτή η μορφή απασχόλησης στη μικρή αυτή κλίμακα βρήκε τρόπο -μέσω δημοσιοποίησης- να γίνει πράξη. Εύκολο.Απλό.Αδιανόητο όμως για την Τοπική Αυτοδιοικησή μας που ,αν και αρμόδια, κυτάει με απλανές βαριεστημένο βλέμμα.Έχει και ιστοσελίδα,έχει και υπαλήλους ,όλα τα έχει.Η όρεξη και η φαντασία λείπει.

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Οι ατέντηδες και ο Σάντος

Είχα καιρό να θυμώσω τόσο.Μιλάω για τις επιλογές του Σάντος(η μάλον για την επιλογή του Σάντος) στην Εθνική ανδρών ποδοσφαίρου.Συνεχίζει να επιμένει στον Γκέκα ,που δέν μπορεί να κοντρολάρει και εχει εξω τον Μήτρογλου που βγαζει ματια εδώ και χρόνια. Νίνης -Μήτρογλου πήραν το μάτς με την Λιθουανία και τους έχει στον πάγκο για να κάνει το χατήρι των ατζέντηδων με Καραγκούνη,Γκέκα,Κατσουράνη κλπ Αλλα έτσι είναι.Όσο εφαρμόζουν αρχές σοβαρής αξιολόγησης οι ανεκδιήγητοι που μας κυβερνούν άλλο τόσο τις εφαρμόζει κα ο Πορτογάλος κρετίνος

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Νέοι Αγρότες μόνοι ψάχνουν….

Ακόμα κι αν επανέλθουμε σύντομα σε ρυθμούς ανάπτυξης τίποτα δεν θα είναι πια όπως πριν, στο μοντέλο της παραγωγής και της απασχόλησης. Η υποχρεωτική κατεύθυνση μέρος του εργατικού δυναμικού προς τον πρωτογενή τομέα είναι πια νομοτέλεια και η κοινωνία με την διοίκησή της πρέπει να διαχειριστεί τη νέα κατάσταση. Στη Β. Πιερία την στροφή αυτή προς τον Αγροτικό τομέα δεν την είδαμε ακόμα. Μόνο την ακούμε. Έρχεται όμως οσονούπω. Και εκείνο που πρέπει να γίνει είναι αυτό που δεν το συνηθίζουμε: Να προβλέπουμε, να προετοιμαζόμαστε, να δημιουργούμε ευνοϊκές συνθήκες για το αύριο. Το πρώτο λοιπόν που χρειάζεται είναι ο Δήμος Πύδνας – Κολινδρού να οργανώσει και να λειτουργήσει Γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Υπάρχουν 2 υπάλληλοι Γεωπόνοι που ασχολούνται με ….αδειοδότηση καταστημάτων και συναφή. Επιτέλους ας ξεκινήσει. Και ο ρόλος του είναι σημαντικός. Ενημέρωση για την παραγωγή, για νέα προϊόντα, για Εθνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα, για νομικά – θεσμικά ζητήματα, για τρόπους διάθεσης προϊόντων, για ορθή αντιμετώπιση προβλημάτων, για εύρεση γης προς ενοικίαση ή αγορά, για θέματα ασφάλισης κ.λπ. κ.λπ. Άκρη δεν έχει η ιστορία. Αν βέβαια γίνει και λειτουργήσει με τον γνωστό δημοσιοϋπολληλικό τρόπο, βράσε ρύζι. Ωφέλιμο θα είναι μόνο αν υπερβεί τα… κεκτημένα και παράξει έργο όπως είναι αυτονόητο. Όμως απ’ ότι φαίνεται η Δημοτική Διοίκηση δεν θα το λειτουργήσει ούτε με τον παλιό, ούτε με τον σωστό τρόπο. Δεν θα το ιδρύσει καθόλου και θα έχει το κεφάλι της ήσυχο. Οι τομείς πάντως ενασχόλησης είναι πολλοί: Κλασική αγροτική παραγωγή (βαμβάκια, ρύζια κ.λπ.), δένδρα, λαχανικά, νέα φυτά (υποφαές κ.λπ.) μελισσοκομία, κτηνοτροφία, αλιεία, οστρακοκαλλιέργεια, σαλιγκάρια, μανιτάρια, δασοπονία, ενεργειακά φυτά και πάει λέγοντας. Και τα πιο σημαντικά φυσικά είναι αυτά που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τρόφιμα, με έμφαση στην υγιεινή και την ποιότητα. Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες λοιπόν δημιουργούνται. Οι νέοι αγρότες έρχονται, θα ψάξουν (και ψάχνουν) μόνοι τους για τον τρόπο επιβίωσης. Θα ωφεληθεί γενικότερα η κοινωνία και η επαρχία. Πόσο; Εξαρτάται από το ποιοι θα έχουν τη φροντίδα. Πότε πρέπει να γίνει έργο προετοιμασίας; Χθες!!!

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Ενοχος και συνένοχοι

Κι όμως εγινε κι αυτό.Στα εγκαίνια της Εμποροβιοτεχνικής έκθεσης Πιερίας κάλεσαν οι διοργανωτές στο βήμα ως πρώτο ομιλητή τον "εκλεγμένο Περιφερειάρχη" Παναγιώτη Ψωμιάδη!!! Ειναι δηλαδή σάν να καλείς τον ...Τσοχατζόπουλο να χαιρετήσει ως υπουργός.Ο Ψωμιάδης είναι ένοχος για μη καταλογισμό προβλεπόμενου προστίμου σε φίλους του λαθρέμπορους(και για πολλά άλλα πολιτικά εγκλήματα διώκεται επίσης),με τελεσιδικη απόφαση της Ελληνικής δικαιοσύνης.Ο Σαμαράς που τον διόρισε υπαρχηγό Β Ελλάδας και αυτοί που τον κάλεσαν στο βήμα είναι συνένοχοί του και η επιλογή τους είναι μία τώρα: Παραίτηση απο οποιο αξίωμα κατέχουν και δημόσια συγνώμη.

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Ατιμώρητοι Χρυσαυγητο-τσαμπουκάδες

Αν λειτουργούσε στοιχειωδώς το σύστημα δικαιοσύνης-τήρησης νόμων και ρυθμίσεων οι Χρυσή Αυγή δέν θα είχε "χώρο" να λειτουργήσει.Με την πρώτη βιαιοπραγία οι παραβάτες θα μπαγλαρώνοννταν και η ιστορία θα τελείωνε.Ομως δέν συμβαίνει αυτό.Ο κάσμος βλέπει στην TV "τσαμπουκάδες" να δέρνουν και μετά να μπαινουν θριαμβευτές και ατιμώρητοι στη Βουλή. Ειναι δηλαδή και αυτοί, σε μεγάλο βαθμό, άλλο ένα παράγωγο της ανικανότητας των διοικούντων

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Εξοργιστική ηχο-βία

Στο πανηγύρι του Αιγινίου κάποιοι νομίζουν ότι μπορούν να βάζουν τα ηχητικά τους όσο δυνατά θέλουν,ενοχλώντας βίαια και εξοργιστικά τους συνανθρώπους τους. Αυτοί οι κάποιοι βγαζουν λεφτά απο αυτό.Και οι άλλοι κάποιοι, που δέν ελέγχουν,δέν επιβάλουν κυρώσεις,αν και ειναι αρμόδιοι(Δήμος,Αστυνομία κλπ)κάθονται και τους κυτάζουν με απλανές βλέμμα.

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Ληστεύοντας το μέλλον

Σύμφωνοι. Η Ελλάδα έχει ιδιαιτερότητες. Η οικονομική κρίση, με την ένταση που παρουσιάζεται, οφείλεται πρωτίστως στην θλιβερή ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας της. Μαζί και ταυτοχρόνως συνέβαλε στην δυστυχία μας και η διεθνής τοκογλυφία. Όμως βλέποντας το τι γίνεται στη Νότια Ευρώπη, αλλά και αλλού, το θέμα φαίνεται να διευρύνεται, να ψάχνει και μία άλλου τύπου εξήγηση. Εξήγηση που έχει σχέση με τρόπο ανάπτυξης, τον τρόπο ζωής. Μια ανάπτυξη που μας μάθανε να την μετρούμε με αριθμητικά μεγέθη: τόσο τοις εκατό η αύξηση του ΑΕΠ, τόσο η αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, τόσο της βιομηχανικής παραγωγής κ.λπ. Η κυρίαρχη λογική του κόσμου μας έχει πυρήνα της την εσαεί αύξηση του πλούτου. Ενός πλούτου βέβαια που προορίζεται για πολύ λίγους και που παράγεται από τους πολλούς. Αύξηση λοιπόν συνεχώς και πάσει θυσία. Επενδύσεις που θα αποπληρωθούν με μελλοντικά κέρδη, που θα παράγουν νέα κέρδη, που με τη σειρά τους θα φέρουν νέες επενδύσεις. Όμως για να γίνεται αυτό διαρκώς θα έπρεπε να έχουμε συνεχώς αύξηση της κατανάλωσης και αναγκών. Αυτό βέβαια γίνεται μέχρις ενός σημείου τεχνητά. Φτιάχτηκαν πρότυπα για 3-4 αυτοκίνητα ανά οικογένεια, για 2-3 κινητά ανά άνθρωπο, για 2 σπίτια ανά ζευγάρι (+1-2 για τα παιδιά) για 70 φουστάνια και 42 παπούτσια ανά γυναίκα κ.λπ, κ.λπ. Όμως κάπου το ζήτημα έχει οροφή. Η περαιτέρω αιώνια αύξηση χρειάζεται τελικά και περισσότερη ενέργεια, πιο πολλά τρόφιμα, πιο πολύ πόσιμο νερό, πιο πολλά μεταλλεύματα και υδρογονάνθρακες. Ο πλανήτης μας όμως έχει πεπερασμένες δυνατότητες και κάπου εδώ ίσως να είμαστε τώρα. Το σύστημα σχεδιάστηκε να συνεχίσει διαρκώς την αύξηση του πλούτου. Όμως τα προϊόντα και οι υπηρεσίες του είναι περισσότερες των δυνατοτήτων της αγοράς. Άρα κάποιες επενδύσεις δεν πληρώνονται πλέον, αφού τα αναμενόμενα κέρδη που υπολόγισαν να κάνουν της εξοφλήσεις είναι εξαιρετικά μειωμένα. Και έτσι σπάει ο κύκλος. Αυτοί που δεν πληρώθηκαν δεν έχουν με την σειρά τους να εξοφλήσουν τις δικές τους υποχρεώσεις κ.λπ, κ.λπ. Οι τράπεζες εμφανίζουν ζημιές, επιχειρήσεις κλείνουν και τα κράτη που βλέπουν μείωση εσόδων αυξάνουν το χρέος τους, αφού και αυτά επένδυαν έναντι «μελλοντικών αυξημένων εσόδων». Έτσι μάθαμε και όλοι. Να αγοράζουμε δανεικά από το μέλλον μας. Και όλος ο πλανήτης έμαθε να ζει με δανεικά από τις επόμενες γενιές, δηλαδή από τα παιδιά μας. Ίσως λοιπόν να είμαστε κοντά στο σημείο «0». Στο σημείο που πρέπει να κατανοήσουμε την ουσία του προβλήματος. Όπου θα πρέπει να ξεπεράσει το σύστημα την κούφια αυτοκαταστροφική ματαιοδοξία του και να γίνει απλώς λογικό και ανθρώπινο: Να ζούμε από αυτό που έχουμε παράξει, να δούμε τις πραγματικές μας ανάγκες που φέρουν χαρά και ευτυχία, να σταματήσουμε την ληστεία του πλανήτη, να κατανοήσουμε ότι ο βασικός παραγωγικός τομέας είναι ο πρωτογενής (η άμεση επαναλαμβανόμενη παραγωγή από τη γη μας), να σκεφτούμε για το πράσινο μέλλον της αειφορίας και όχι την εφιαλτική προοπτική της καταστροφής. Ίσως να είμαστε πολύ κοντά στα πλήρη αδιέξοδα. Ίσως περιθώριο αναβολής να μην υπάρχει πια για νέα πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική πορεία. Ίσως και να αργήσαμε πολύ. Πάρα πολύ….

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Καλοκαίρι 2035

Είμαι εβδομήντα πέντε χρονών και κάθομαι στην πολυθρόνα με τον ανεμιστήρα δίπλα, προσπαθώντας να διαβάσω. Κάνει αφόρητη ζέστη και στο μπαλκόνι φυσάει ελάχιστα, αφού το έχω περιτυλίξει με κουνουπιέρα. Αν αποπειραθώ να κάτσω έξω στον κήπο τα κουνούπια θα με κάνουν «κόσκινο». Η εταιρία που ανέλαβε την καταπολέμηση έβγαλε και φέτος ανακοίνωση που λέει πόσο πετυχημένο είναι το πρόγραμμα, αλλά οι «δυσμενείς συνθήκες» με τις βροχές του Μαϊου κ.λπ., κ.λπ. Φέτος το 2035 στο Αιγίνιο είχαμε μια πολύ άσχημη εξέλιξη. Τον Ιανουάριο οι μεγάλες βροχές του χειμώνα πλημμύρησαν σχεδόν όλο τον κάμπο, αφού τα αντιπλημμυρικά αυλάκια έχουν αντίθετη κλίση (για να αρδεύουν και όχι για να αποστραγγίζουν). Τι να αρδεύσουν όμως τώρα; Μόνο καλάμια έχει ο κάμπος. Πήγα προχθές στον «όρμο Μεθώνης». Απορώ γιατί τον λένε «όρμο» ακόμη. Οι προσχώσεις γέμισαν τον κόλπο και η θάλασσα φαίνεται πλέον κάπου μακριά. Το λιμανάκι που κατασκευάστηκε το 2008 στέκει στην στεριά χωρίς θάλασσα, χωρίς βάρκες, χωρίς καΐκια. Δεν λειτουργεί πλέον κανένα ταβερνάκι. Μόνο σ’ ένα καφενείο κάθονταν κάποιοι συνομήλικοί μου, κοίταζαν και θυμόντουσαν. Το Δημοτικό ραδιόφωνο το ακούω ελάχιστα. Το πρωί είχε ανακοίνωση για τους λαθρουλοτόμους. Τα δάση στην περιοχή μειώθηκαν 80% εξ αιτίας τους. Ο Δήμαρχος υποσχέθηκε ότι θα γίνει έρευνα και θα υπάρξουν κυρώσεις. Είπε κι άλλα βέβαια. Για την ανακύκλωση που δεν λειτουργεί, για το αρδευτικό που θα γίνει, για τις αποχετεύσεις, για τα αρχαία, για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, για το Πολιτιστικό Κέντρο Αιγινίου που είναι από το 1990 στα μπετά, για το λιμάνι των Αλυκών, για το μουσείο Μακρυγιάλου κ.λπ, κ.λπ Από το 2000 μέχρι σήμερα τα ίδια και τα ίδια. Και όλοι κλείνουν λέγοντας «υπομονή να περάσουν οι δύσκολες εποχές». Θα πάω μέσα να ξαπλώσω και να κοιμηθώ πάλι με σκέψεις. Πώς πέρασαν τα χρόνια, γιατί δεν άλλαξε τίποτα, γιατί χειροτερεύουν όλα, πόσο φταίμε εμείς για όλα αυτά…..

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Η πυραμίδα καταρέει

Σύμφωνοι.Την κύρια ευθύνη έχουν οι Ελληνικές Κυβερνήσεις(πρωτίστως),η διεθνής τοκογλυφία και οι Ευρωπαϊκή πολιτική. Όμως νομίζω είναι πια καιρός να δουμε το αδιέξοδο της διαρκούς αύξησης της κατανάλωσής μας.Δέν οδηγεί παρά μόνο στην καταστροφή μας.Ολα είνα πεπερασμένα.Και τα χρήματα και τα πλούτη της γής απο τα οποία προέρχονται όλα και η ζωή μας. Καιρός για άλλη φιλοσοφία,γιά άλλη κοινωνία.

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

Η εξουσία των κουνουπιών

Παρά το "πετυχημένο" πρόγραμμα για την καταπολέμιση των κουνουπιών, η ζωή την νύχτα στο Αιγίνιο ειναι αφόρητη.Φέτος μαλιστα το ίδιο γίνεται και σ' όλη την παραλιακή ζώνη. Πρόοδος και εδώ μηδέν, με βήματα πίσω ολοταχώς

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Σκυθρωποί επαναστάτες

Κάποιοι "αριστεροί" θεωρούν ως ιερή υποχρέωσή τους την διαρκή επανάληψη του "οι κλέφτες στη φυλακή" και του ότι "μόνο με λαϊκούς αγώνες θα αλλάξουν τα πράγματα".Αυτά.Τελεία.Και ξανά επανάληψη,και ξανά και ξανά.Σκυθρωπά πρόσωπα, απαισιόδοξα, έτοιμα να δείχνουν προδότες και πουλημένους παντού. Όμως γιατι η αισιοδοξία να μην ταιριάζει με την αγωνιστικη διάθεση;Γιατί το να χαίρεται κανείς με μια στάλα πρόοδο, σημαίνει ότι δεν συνεχίζει τον αγώνα για μιά δίκαιη,ανθρώπινη,σοσιαλιστική κοινωνία; Τί κερδίζει το κίνημα άν περνάμε τη ζωή μας στο μίσος,στο δηλητήριο και στον θυμό;

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Ας ξεκινήσουν απο τη δικαιοσύνη

Από που μπορεί κάποιος να ξεκινήσει,για να παρέμβει στο μπάχαλο της Ελλάδας; Η απάντηση είναι:Απο παντού Αν όμως το σκεφτούμε λίγο θα πούμε το αυτονόητο : Απο τη δικαιοσύνη. Γιατί μια κοινωνία χωρίς σοβαρή λειτουργία της δικαιοσύνης είναι μια κοινωνία χωρις ρυθμίσεις , με το "δίκαιο"του ισχυρού.Ειναι δηλαδη μια κοινωνία διάλυσης και αδικίας

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

Ας ελπίσουμε και θα δείξει….

Τελικώς κυβέρνηση της αριστεράς δεν έγινε. Υπάρχει όμως επιτέλους μη μονοκομματική κυβέρνηση συνεργασίας με συμμετοχή κόμματος της αριστεράς. Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ που ευθύνονται για την σχεδόν καταστροφή που βιώνουμε, ενώ μπορούσαν να προχωρήσουν τα δύο τους, προτίμησαν την συντροφιά της ΔΗΜ.ΑΡ. Ανασφάλεια; Έλαβαν μήνυμα; Ίσως και τα δύο. Σε κάθε περίπτωση αν σε κάτι ελπίζουμε είναι αυτή η συνύπαρξη που προέκυψε. Όμως τι είναι δυνατόν να γίνει στην πράξη; Πόσο μπορεί να αλλάξει η άρρωστη κατάσταση που είμαστε; Θα δείξει η πορεία και μάλιστα γρήγορα. Κατ’ αρχήν η τροποποίηση του μνημονίου θα γίνει μάλλον περιορισμένα. Θα υπάρχει μια επιμήκυνση του προβλεπόμενου χρόνου δημοσιονομικής προσαρμογής και μια μικρή τροποποίηση στην τερατώδη κλοπή εισοδημάτων των συντάξεων. Επίσης θα προβλεφθεί ένα μικρό ευρωκονδύλιο ανάπτυξης, θα δουλέψει στοιχειωδώς το ΕΣΠΑ και θα προχωρήσει η ανακαιφαλαιοποίηση τραπεζών. Θα υπάρξει κατ’ αρχήν ένα καλύτερο κλίμα οικονομικά και όλη αυτή η κατάσταση θα παρουσιαστεί ως θρίαμβος από τον Σαμαρά. Η εκτός κυβέρνησης αριστερά με την λοιπή αντιπολίτευση θα μιλήσουν βέβαια για καταστροφική συνέχιση της πολιτικής του μνημονίου και για υποτέλεια της κυβέρνησης στις επιταγές της Μέρκελ και της Τρόϊκας. Όμως το πιο σημαντικό πεδίο δουλειάς είναι αλλού. Αν θα λειτουργήσει η δικαιοσύνη και η δημόσια διοίκηση. Αν θα προστατευτούν οι κοινωνικές δομές. Αν θα αλλάξει το εκλογικό σύστημα – αφού δεν συμφωνούν σε απλή αναλογική – έστω σε αναλογικότερο. Αν θα πάρει μπροστά το ΕΣΠΑ, η στήριξη της αγροτικής παραγωγής, ο τουρισμός, η κατασκευή υποδομών. Αν θα κατοχυρωθεί στην πράξη ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αν θα προχωρήσει νομικά ο καταλογισμός πολιτικών και ποινικών ευθυνών για το «πάρτυ» που ζήσαμε και ζούμε. Γενικά λοιπόν το πεδίο παραγωγής έργου είναι ευρύ. Είναι όλα όσα υπάρχουν στη χώρα, στον τόπο μας, στην ζωής μας. Και αποτέλεσμα θα παραχθεί μόνο με κυβερνήσεις συνεργασίας, με ξεκάθαρο πρόγραμμα και διαδικασίες απολογισμών και ελέγχων.

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Τα κουνούπια και το "επιτυχημένο"πρόγραμμα

Η φετεινή χρονιά απο "κουνουπική" όχληση είναι τραγική. Η κοινωνική συνεύρεση είναι σχεδόν απαγορευμένη. Τους "βλέπω" απο τώρα,να συνεδριάζουν και να ανακοινώνουν στην TV και τα ΜΜΕ:"Το 2012 λόγω βροχών ήταν δύσκολη χρονιά,αλλα το πρόγραμμα καταπολέμισης κουνουπιών ήταν πάλι επιτυχημένο!!!" Ούτε για τη -και πάλι-καθυστερημένη έναρξη θα πούν,ούτε για την ανεπαρκή,μή οργανωμένη ,πρόχερη εφαρμογή. Εξ άλλου άν υπάρχει επαρκής καταπολέμιση σε λίγα χρόνια η "δουλειά" θα σταματήσει.

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Ο Σάντος της παρακμής

Ο Σάντος ως ακραίο παράδειγμα ελλείματος στο αυτονόητο και στην αξιολόγηση,οδηγεί την Ελληνική Εθνική ποδοσφαίρου στην γελειοποίηση,στο δρόμο που χάραξε ο Ρεχάγκελ. Κατ΄αρχήν πήρε στην αποστολή τους ανύπαρκτους εδώ και μιά διετία Γκέκα,Καραγκούνη,Κατσουράνη,μαζί με τους τρείς χερότερους τερματοφύλακες που υπάρχουν.Μετά πραμέλησε τούς φρέσκους και νέους(Νίνη,Φεστφατζίδη,Μαλεζά,κλπ)και τέλος εδωσε εντολή για το χειρότερο ποδόσφαιρο που παίχτηκε στην Ευρώπη εδώ και 50 χρόνια με γιόμες και βαθειές μπαλιές. Η παρακμή και η επιβράβευση των ανάξιων και άσχετων στο μεγαλείο τους

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Η επόμενη μέρα της ελαφρότητας

Εκτός απο το μνημόνιο, η επόμενη μέρα των εκλογών της 17ης Ιουνίου 2012 υποτίθεται ότι θα πρέπει να σημάνει και μια νέα αρχή για την λειτουργία της κονωνίας. Η Δημόσια Διοίκηση,οι κοινωνικές δομές,οι Δήμοι και οι περιφέρειες,η δικαιοσύνη και όλη αυτή η αβάσταχτη ελαφρότητα που ζούμε, περιμένουν. Περιμένουν δράση και δημιουργικότητα,παρά το ότι δυστυχώς ούτε η αριστερά(Μετά την αποχώρηση του καταστροφικού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ),ασχολείται προεκλογικά και με συγκεκριμένο προγραμματικό λόγο...

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Θερμαϊκός σε υποβάθμιση

Τριακόσια χιλιόμετρα παραλία, τρεις χιλιάδες χρόνια ιστορία, η Χαλκιδική, η Πιερία, ακρογιαλιές, δειλινά και στη μέση η «μάγισσα», η Θεσσαλονίκη. Κάθε κόλπος, κάθε ακρωτήρι, κάθε βράχος έχει να πει άπειρες ιστορίες για πολιτισμούς, για πολέμους, για βάσανα και ευτυχίες ανθρώπων από το 1.000 π.Χ. τουλάχιστον όπου έχουμε γραπτά μνημεία. Είναι ο Θερμαϊκός. Αφουγκράστηκε τις αγωνίες εκατό γενιών και τώρα «ακούει» και τις δικές μας στα σύγχρονά μας αδιέξοδα. Ήταν κάποτε (όχι στο μακρινό παρελθόν αλλά πριν 40-50 χρόνια) πεντακάθαρος και τώρα, όσο πιο πολύ πλησιάζεις προς την συμπρωτεύουσα, τόσο και μοιάζει με μαύρο βούρκο. Είχε κάποτε ψάρια για να θρέψει όλη την Ελλάδα και τώρα η αλιεία εξαφανίζεται. Είχε αμμουδιές – ζωγραφιά και τώρα τα φύκια, τα βαρέλια των μυδοκαλλιεργειών και κάθε λογής πλαστικά έχουν κάνει κατάληψη στην άμμο. Είχε παραλίες γεμάτες πράσινο και άνετους ανοικτούς χώρους και τώρα αυθαίρετα κτίρια πληθαίνουν κάθε μέρα άτακτα και χωρίς κανόνες καταλαμβάνοντας και την άμμο. Αυτός είναι ο σημερινός Θερμαϊκός. Μας έθρεψε και μας ομόρφυνε τη ζωή για τριάντα αιώνες και τώρα τον καταστρέφουμε. Κανένα σχέδιο δεν ακούγεται ούτε καν στα χαρτιά, στη θεωρία. Εκατομμύρια ευρώ επιδοτήσεων στις ακροθαλασσιές πάνε στράφι χωρίς πλαίσια, χωρίς στόχους, χωρίς προοπτική. Κάθε χρόνο και χειρότερα, κάθε πέρυσι και καλύτερα. Κι όμως ο Θερμαϊκός μπορεί έχει την δυνατότητα να αναζωογονηθεί αρκεί να γίνουν τα αυτονόητα. Η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας – που δεν ασχολείται – να εκπονήσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο διάσωσης και αναβάθμισης. Με ελαχιστοποίηση της ρύπανσης και του ευτροφισμού από τα εργοστάσια, τους οικισμούς και τους αποδέκτες λυμάτων. Με αποχετεύσεις και επεξεργασία λυμάτων στο σύνολο των παράκτιων οικισμών. Με έλεγχο (άγνωστη λέξη κι αυτή) για τήρηση όρων λειτουργίας παραγωγικών μονάδων. Με χωροταξική και πολεοδομική οργάνωση των ακτών. Με απαγόρευση των καϊκιών αλιείας (δηλαδή καταστροφής) βυθού στο σύνολο του κόλπου και οργανωμένη επιτήρηση (άλλη άγνωστη λέξη πάλι) από το Λιμενικό. Με καθορισμό και υλοποίηση αυστηρών περιβαλλοντικών κανόνων για τις οστρακοκαλλιέργειες. Με διεύρυνση της ιχθυογεννετικής περιόδου απαγόρευσης αλιείας. Με λιμάνια χρηστικά σε Πιερία και Χαλκιδική για τον τουρισμό. Με ανάδειξη του συνόλου του αρχαιολογικού πλούτου, αλλά και του σύγχρονου πολιτισμού. Με προώθηση του ειδικού τουρισμού (οικολογικός, αθλητικός, ιματιακός, τρίτης ηλικίας κ.λπ.). Με χίλιες δύο ακόμα δράσεις που θα έχουν στόχο την περιβαλλοντική προστασία και την ανάπτυξη. Ο Θερμαϊκός μπορεί να αναγεννηθεί και να βοηθήσει και πάλι. Εμείς το ξέρουμε; Το βλέπουμε; Το θέλουμε;

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Υποβαθμίζουν τον εαυτό τους στην Μεθώνη

Στην παραλία Μεθώνης οι περισσότεροι μαγαζάτορες προέκτειναν τα μαγαζιά αυθαιρέτως 3-4 μέτρα στο πεζοδρόμιο.Ετσι οι λιγοστοί πελάτες κάθονται στην άκρη και μέσα είναι άδειο.Μετατοπίστηκε απλά η άκρη τους προς τον δρόμο, αφαιρώντας απο τη τζέπη τους αρκετά χιλιάρικα για την παράλογη κατασκευή και απο τους πολίτες αρκετό κοινόχρηστο χώρο. Απ΄ότι φαίνεται αφού ούτε ο Δήμος ,ούτε άλλος αρμόδιος ελέγχει ,θα προεκταθούν πλέον και προς την άμμο.Και η όπμορφη παραλία θα υποβαθμίζεται περαιτέρω ,με ευθύνη όλων...

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Παλιοί και νέοι φταίχτες

Μεχρι τώρα εφταιγαν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για το χάλι μας και οι ίδιοι που ως αρμόδιοι δεν έκαναν τίποτα για να αλλαξει η κατάσταση Τώρα πια φταίει ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για το χάλι μας και ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ που ως αρμόδιοι δέν κάνουν κάτι για να αλλάξει η κατάσταση

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Αναψυκτήρια ανάπτυξης

Ξεκίνησε πάλι το Δημοτικό αναψυκτήριο Αλυκών. Θα ξεκινήσει και του Κολινδρού (πισίνα).Μαζι με τα άλλα που λειτουργούν η θα λειτουργήσουν(Παυσίλυπος,Καταχάς,Κίτρος,Μεθώνη,Μακρύγιαλος κλπ)μπορεί να γίνει ενα δικτυο εστίασης-ψυχαγωγίας-πολιτισμού με χαμηλές τιμές ,με θέσεις εργασίας, με δημοτικούς πόρους και με γενικώτερες θετικές επιπτώσεις. Για να δούμε.Το βλέπει έτσι ο Δήμος ,ή όπως λάχει-όπως τύχει.

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Η πορεία προς την μετά ΠΑΣΟΚ – ΝΔ εποχή άρχισε

Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσουμε για το πόσο φθαρμένο είναι το υπάρχον πολιτικό σύστημα και το πόσο αναγκαίο είναι να προχωρήσουμε στην μετά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ εποχή. Αν σήμερα όμως έχει κάτι επιπλέον αξία, αυτό είναι η συζήτηση για το ξεδίπλωμα μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πρότασης για όλα. Και μέσα από την διαδικασία διατύπωσης και παρουσίασης αυτής της πρότασης, ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του για το τι θα πράξει στις 6 Μαΐου. Κατ’ αρχήν ας ξεφύγουμε από τον πλαστό – παιδικό εκβιασμό της ακυβερνησίας. Το 90% των ανεπτυγμένων χωρών έχουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτή η συνύπαρξη μάλιστα αναγκάζει τα κόμματα να λένε και να εννοούν κάτι, δηλαδή να πράττουν, να ελέγχουν και να ελέγχονται, να προγραμματίζουν και να απολογούνται, να παρουσιάζουν δηλαδή κάτι που στην Ελλάδα δεν είναι αυτονόητο: Σοβαρότητα. Άρα όποιο αποτέλεσμα και να έρθει, οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει ανάλογα με το ποσοστό και την συμβατότητα προγραμμάτων να συνεννοηθούν. Να παραμερίσουν εμπάθειες, έχθρες και θεωρίες μοναδικότητας και να προκύψουν συγκεκριμένες, ανακοινώσιμες και ωφέλιμες κοινωνικά συμφωνίες. Πρώτο στοιχείο μιας τέτοιας συμφωνίας δεν μπορεί παρά να είναι η στήριξη και σταδιακή ανόρθωση της κοινωνίας, ξεκινώντας από τους πιο αδύναμους. Αποκατάσταση εισοδημάτων (αρχίζοντας από τα χαμηλότερα), λειτουργία κοινωνικών δομών (υγεία, ασφάλιση κ.λπ.) και γενικότερα πορεία προς οικονομική και ψυχολογική βελτίωση. Ξεκαθάρισμα επίσης του πλαισίου αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος. Το χρέος το δημιούργησε ο συνδυασμός ανεπαρκών κυβερνήσεων και κερδοσκοπικής τοκογλυφίας και όχι ο λαός. Η άρνηση όμως πληρωμής οδηγεί σε επικίνδυνη αυτοκαταστροφική απομόνωση, άρα χρειάζεται σχέδιο και συνεννόηση. Πρωτογενές πλεόνασμα άμεσα, δάνεια με χαμηλό επιτόκιο μόνο για αποπληρωμή δανείων, συνδυασμός ετήσιων πληρωμών και κουρεμάτων, με πορεία προς την μείωση του χρέους, με μακρόπνοο στόχο τον μηδενισμό του και απόφαση για να μην ξαναπέσουμε στο «λούκι». Οι δαπάνες θα ισοσκελίζονται με τα έσοδα στα πλαίσια του εθνικού σχεδίου και της Ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής και αλληλεγγύης. Και μια και είπαμε για Ευρώπη οι ιδέες για αποχώρηση, αυτονομίες και Αλβανοποιήσεις καλό είναι να διορθωθούν. Η αγοραφοβία και η απομόνωση, μόνο μιζέρια και διαφθορά φέρνουν. Η Ευρώπη είναι η πατρίδα μας και οι λαοί της μπορούν να την αλλάξουν. Από εκεί και πέρα είναι τα ζητήματα δημοκρατίας και της ανάπτυξης. Πρώτα απ’ όλα η οργάνωση της διαλυμένης Δημόσιας Διοίκησης, η διαφάνεια, η λειτουργία και η διεύρυνση των δημοκρατικών θεσμών, η στήριξη της αγροτικής παραγωγής, της έρευνας, της παραγωγικής βάσης και του τουρισμού και η εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Το κάθε σημείο μιας τέτοιας συμφωνίας «σηκώνει» συζήτηση και έχει πολλές προεκτάσεις. Όμως όταν οι άνθρωποι κοιτάζονται στα μάτια και συζητούν για το κοινό καλό, τότε μπορούν να καταλήγουν, να συμφωνούν έστω και επιμέρους και να συμπορεύονται έστω και για κάποιο διάστημα. Καλό λοιπόν είναι (αφού απορρίψουμε το ΝΔ – ΠΑΣΟΚ φυσικά) να στηρίξουμε κόμματα που να έχουν προγράμματα και πρακτική συμβατή με τα ανωτέρω σημεία: Ανθρωπισμός, ανοικτή δημοκρατία της συμμετοχής του πολίτη, οικολογική αντίληψη, συμμετοχή στις Ευρωπαϊκές και στις παγκόσμιες εξελίξεις, απόρριψη της μοναδικότητας και του αρχηγισμού, διάθεση συνεργασίας, με σεβασμό στην διαφορετικότητα και τις άλλες απόψεις, θέληση για μεταρρυθμίσεις, πρόταση ωφέλιμης κοινωνικά ανάπτυξης και υπέρβασης της κρίσης. Να αναδείξουμε κόμματα που – επιτέλους – να αρθρώνουν απλό, κατανοητό, ξεκάθαρο προγραμματικό λόγο, πραγματοποιήσιμου εναλλακτικού σχεδίου χωρίς να επαναλαμβάνουν διαρκώς και επιμόνως μόνο πόσο λάθος είναι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές. Προσωπικά πάντως – χωρίς να είμαι απολύτως βέβαιος για την ορθότητα της επιλογής μου – επιλέγω με βάση το παραπάνω σκεπτικό Οικολόγους Πράσινους. Όμως το μέλλον του τόπου δεν θα κριθεί από την τύχη ή το ποσοστό ενός και μόνο κόμματος. Θα εξαρτηθεί από την συνολική κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα που θα διαμορφωθεί. Και τώρα πια, μετά τον «Μεγάλο Θυμό» χρειαζόμαστε όσο ποτέ το εναλλακτικό σχέδιο που θα μας εμπνεύσει και θα μας κάνει να ελπίζουμε πάλι.

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Υποψήφιοι της συμφοράς


Κιόμως. Το ίδιο πράγμα ακριβώς. Λαμπερές-χαμογελαστές φάτσες. Στα πρωτοσέλιδα και στις ολοσέλιδες καταχωρήσεις. Με κόστος που ποτέ δέν ανακοινώνουν. Δεσμεύονται. Θα αγωνιστούν. Θα μας ξανασώσουν. Δέν ντρέπονται. Ειναι έτοιμοι να συνεχίσουν απτόητοι . Να γκρεμίσουν ότι απόμεινε. Υποψήφιοι βουλευτές της συμφοράς. Τής συμφοράς μας.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Για Θεσσαλονίκη στα τυφλά

Δευτέρα 16-4-12 και βγαίνουμε απο το λιμάνι του Πειραιά με προορισμό τη Θεσσαλονίκη.Καμιά πινακίδα πουθενά, για ενημέρωση "ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" η "ΠΡΟΣ ΛΑΜΙΑ".Τίποτα.
Μετα απο καμιά δεκαριά στροφές και τρία-τέσσερα χιλιόμετρα βλέπουμε μια"ΛΑΜΙΑ"
Ποιοί φταίνε;Ο ΟΛΠ;Ο Δήμος;H Περιφέρεια;Όλοι;
Κανείς δεν φταίει.Δηλαδή εμείς.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Βάσανα στο ΠΑΣΟΚ

Ακούω ότι το ΠΑΣΟΚ στην Πιερία δυσκολεύεται να βρεί υποψήφιους βουλευτές.
Τι να κάνουμε. Αυτά ειναι τα βάσανα των...μικρών κομμάτων

Τρίτη, 3 Απριλίου 2012

Αποχώρηση απο την Δημοκρατική Αριστερά

"Προς: info@dimokratikiaristera.gr

Θέμα: Ενδεχόμενο υποψηφιότητας Αμοιρίδη στην Πιερία



Πιστεύω ότι ο κάθε πολίτης μπορεί να επαναπροσδιορίζει τη θέση του κάθε στιγμή της ζωής του ,και εμείς δεν θα πρέπει να αναζητούμε πιστοποιητικά αριστεροσύνης και ριζοσπαστικής νομιμοφροσύνης .Άρα καλώς να έρθει και να βοηθήσει ο Αμοιρίδης. Όμως για να είναι υποψήφιος βουλευτής πρέπει η πρόσφατη έστω πολιτική του πρακτική να συνάδει με τις αρχές μας. Κάτι τέτοιο ούτε κατά διάνοια υφίσταται τώρα. Άρα ας εργαστει στον χώρο μας και βλέπουμε στο μέλλον .Όχι τώρα γιατί θα σηματοδοτήσει αρνητική εικόνα και εξελίξεις για το κόμμα μας.

Η όποια απόφαση βεβαίως είναι αυτονόητο ότι θα ληφθεί σε επιπεδο οργάνωσης Πιερίας. Οποιαδήποτε άλλη σκέψη για κεντρική απόφαση κατά τη γνώμη μου αφορά άλλο κόμμα, άλλες αρχές , εννοείται ότι ως διαδικασία θα με βρεί απολύτως αντίθετο και θα αναγκαστώ να διαχωρίσω δημοσίως τη θέση μου.

Ελπίζω βέβαια να μην υφίσταται τέτοιο ζήτημα

Συντροφικά 20-3-12

Αντώνης Νταγλιούδης

Μέλος οργάνωσης ΔΗΜΑΡ Πιερίας-Αιγίνιο"

.....................................................................................................................................................................................................................................................

Τα παραπάνω τα απέστειλα όπως βλέπετε στις 20-3-12.Ακολούθησαν αποφάσεις και εξελίξεις.Στο όνομα της δημοσκοπικής(η εκλογικής) ανόδου, επιλέθηκε η ένταξη βουλευτών χωρίς την παραμικρή αξιολόγηση.Ο Αμοιρίδης μάλιστα εκπροσωπεί και κοινοβουευτικά την ΔΗΜΑΡ,δηλαδή εμάς.

Τι κυριώτερο όμως είναι ότι δεν ίσχυσε η βασική αρχή των αριστερών και Δημοκρατικών κομμάτων,ότι για τα ψηφοδέλτια και την τοπική δράση αποφασίζουν οι τοπικές οργανώσεις.

Ενα κόμμα που γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις Νομαρχιακές Επιτροπές του ,δέν μπορεί να είναι όπως πιστεύω δημοκρατικό.Και κυρίως δέν πρόκειται να εφαρμόσει την πολιτική της αποκεντρωμένης Τοπικοατοδιοικητικής Δημοκρατίας που ονειρευόμαστε.

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν ένα τέτοιο κόμα δέν με αφορά.Λυπάμαι που το εγχείρημα του σύγχρονου Ελληνικού αριστερού Ευρωπαϊκού πολιτικού φορέα οδηγειται ,με ευθύνη της ηγεσίας, στην αποτυχία.

Σας αποχαιρετώ και εύχομαι να αλλάξουν λογικές και πολιτικές.Οχι για το καλό της ΔΗΜΑΡ,αλλα για το συμφέρον του τόπου μας.
3-4-12

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Η μαύρη τρύπα της Μόρνας

Το φράγμα της Μόρνας: Μαζί με τον Βιολογικό Καθαρισμό Νότιας Πιερίας αποτελούν τα δύο πιο κραυγαλέα παραδείγματα μαύρης τρύπας του Νομού μας, όπου χάθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια χωρίς αποτέλεσμα. Αυτά με τη σειρά τους, μαζί με άλλα εκατοντάδες (ή χιλιάδες;) παρόμοια έργα στη χώρα αθροίζονται σε μια τεράστια μαύρη τρύπα χωρίς πάτο, παράλογης και αναποτελεσματικής σπατάλης πόρων, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν μπορούσε να υπάρξει μια έγκυρη έρευνα (που δεν θα γίνει ποτέ) θα προέκυπτε ποσόν ίσο ή μεγαλύτερο του χρέους της Ελλάδας, μόνο ως σπατάλη, χώρια η στέρηση εισοδημάτων και οι αρνητικές κοινωνικές συνέπειες της μη υλοποίησης αναγκαίων αναπτυξιακών υποδομών.
Το φράγμα της Μόρνας λοιπόν. Ας μείνουμε λίγο μόνο σ’ αυτό, για να το σχολιάσουμε. Είναι ένα έργο – σημαία για τις Διοικήσεις της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πιερίας, επί πολλές δεκαετίες. Προορισμένο να δώσει άφθονο νερό ύδρευσης στην μισή Πιερία, κατασκευάστηκε με εθνικούς πόρους, αφού υπήρξαν πολλές παρατυπίες στην μελέτη και υλοποίησή του (όπως το Νοσοκομείο μας και σε πολλά άλλα). Χάθηκαν δηλαδή εκατοντάδες εκατομμύρια από τη μη ένταξη σε Ευρωπαϊκά προγράμματα. Κάποτε όμως τελείωσε. Έγιναν τα διυλιστήρια και ετοιμάστηκε η εκκίνηση. Όμως συνέβη μια δυνατή νεροποντή (κακώς … έβρεξε, δεν έπρεπε) και γέμισε το φράγμα με λάσπη. Με επείγουσες – πανάκριβες διαδικασίες έφυγε η λάσπη και το νερό πήγε να κυλήσει. Όμως τότε ξεκίνησαν οι βλάβες. Το δίκτυο έσπασε σε πολλά σημεία, προφανώς για λόγους κακοτεχνίας. Ο πρώην Νομάρχης μίλησε για υποψίες δολιοφθοράς χωρίς καμιά δημοσιευμένη έρευνα ποτέ να αποδείξει κάτι τέτοιο.
Για να μην πολυλογούμε όμως, ας δούμε σήμερα που βρίσκεται το έργο. Κατ’ αρχήν υπάρχει απόφαση της Περιφέρειας για διάθεση της θερινής ροής του ρέματος στην άρδευση. Αυτό σημαίνει ότι το καλοκαίρι για ύδρευση θα διατίθεται μόνο το αποθηκευμένο νερό, δηλαδή θα φτάνει για μια – δυο βδομάδες.
Η διαχείριση του έργου δόθηκε στον αρμόδιο Σύνδεσμο Δήμων (Κατερίνης και Πύδνας – Κολινδρού) με πολυμελές Διοικητικό Συμβούλιο και …έναν (1) υπάλληλο! Ο Σύνδεσμος χρωστάει 250.000 €, του οφείλονται από πρώην Δήμους περίπου 1.000.000 € και έχει απολύτως άδειο ταμείο. Και το πιο σημαντικό: Νερό δεν πηγαίνει στους οικισμούς.
Τι είναι αυτονόητο να γίνει; Έγκυρη τεχνική έρευνα για την ποιότητα του έργου, μελέτη και κοστολόγιο των απαραίτητων παρεμβάσεων, διερεύνηση της σκοπιμότητας λειτουργίας του Συνδέσμου, αποφάσεις για το αν, πότε και με τι πόρους θα υπάρξουν δράσεις και φυσικά έρευνα και καταλογισμός ευθυνών για το χαμένο χρήμα, τον χαμένο χρόνο, την χαμένη ευκαιρία.
Από ποιόν θα πρέπει να γίνει; Από τους Δήμους Πύδνας – Κολινδρού και Κατερίνης σε συνεργασία με την Περιφέρεια.
Τι θα γίνει; Τίποτα. Το φράγμα δεν θα λειτουργήσει ως υδρευτικό, το θέμα θα οδηγηθεί στη λήθη και κανείς δεν θα φταίει γι’ αυτό.

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Παραιτήσεις χωρίς απολογισμούς

Στην Δημοτική Κοινότητα Κολινδρού ο πρόεδρος παραιτήθηκε. Το ίδιο φαντάζομαι θα γινει και στις άλλες ΔΚ και ΤΚ,για να "πάρουν" 'ολοι
Αλλήθεια θα κάνει κανείς απολογοσμό μηδενικού έργου;

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

Κόμματα σε αποσύνθεση

Η διαμετρικά αντίθετη με τον Σαμαρά άποψη του Αβραμόπουλου για την μετεκλογική συνεργασία,η τεράστια οανεξέλεγκτη(και) οικονομικώς χρεοκοπία των δύο "μεγάλων" κομμ
άτων(περίπου 250 εκ ),η κατάληψη των γραφείων του ΠΑΣΟΚ απο τους απλήρωτους εργαζόμενούς του,η τυπική αδυναμία(παρα τις διαθεσδιμότητες)να υπάρξουν περισσότεροι του ενός υποψήφιοι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και πολλά άλλα ,δείχνουν πεντακάθαρα.
Δείχνουν το πιοί φταίνε για όλα και το πώς έρχεται η αποσύνθεσή τους

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

Δήμαρχος σε"μάγκικη" γλώσσα πεζοδρομίου

"καθ ότι δεν έχουν πεθερούς να τους (ταΐσουν).Εξυπνάδες και πατριωτισμό όχι στην συγκεκριμένη Δημοτική αρχή αλλά εκεί που τους παίρνει…"
......................................................................................
Τα παραπάνω δέν είναι λόγια καφενείου η πεζοδρομίου ,αλλα κομάτι αυτούσιο απο επίσημη ανακοίνωση του Δημάρχου Πύδνας-Κολινδρού.
Εδώ και δέκα μέρες είναι αναρτημένη πρώτη-πρώτη στην αρχική σελίδα της Δημοτικής ιστοσελίδας.
Τα συμεράσματα εύλογα και η λύπη για το επίπεδο του Δημάρχου μας δεδομένη για όλους μας

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Ευρώπη: Ξένος τόπος ή πατρίδα μας;

Άκουσα πριν μερικές ημέρες έναν καθηγητή οικονομικών να επιχειρηματολογεί σε μια συνέντευξη υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Ο λόγος του ήταν νηφάλιος, η σκέψη του διαυγής και έδινε απαντήσεις σε κάθε ερώτημα του δημοσιογράφου. Τα επιχειρήματά του ανήκαν σε τρεις άξονες:
α) Σταματάμε μονομερώς να πληρώνουμε τους πιστωτές μας κι έτσι γλυτώνουμε από έναν βραχνά που μας πνίγει.
β) Τυπώνουμε όσο χρήμα (δραχμές) θέλουμε και το διαθέτουμε για τις εσωτερικές οφειλές του κράτους, για την τόνωση εισοδημάτων και για την ανάπτυξη γενικότερα.
γ) Οργανώνουμε την επιδοτούμενη διεύρυνση της οικονομικής ανάπτυξης σε νέα σταθερά πλαίσια ρυθμίσεων και ελέγχων.
Με εντυπωσίασε η σιγουριά του καθηγητή και η παραστατικότητα της ομιλίας του. Ο δημοσιογράφος όμως δεν ήταν αντικειμενικός ως όφειλε. Συμφωνούσε απολύτως με τις απόψεις του και το έδειχνε.
Δεν απαντήθηκαν λοιπόν διάφορες απορίες που μπορούσε να εκφράσει κάποιος προς τον καθηγητή. Όπως για παράδειγμα το ποιο είναι το ποσοστό Ελληνικού χρέους προς τις Ελληνικές Τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και γενικότερα την εσωτερική αγορά. Τι σημαίνει από νομικής άποψης η μονομερής απόφαση οριστικής μη πληρωμής, τι ενδεχομένως μπορούν να κάνουν οι πιστωτές για να διεκδικήσουν τα χρήματά τους και πως σχεδιάζουμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις διεκδικήσεις; Τι άμεσες και τι έμμεσες επιπτώσεις μπορεί να έχει η απόφαση αυτή για τις εξαγωγές, την διεθνή αγορά τουρισμού και εμπορίου, και την θέση μας στη διεθνή οικονομική και πολιτική σκηνή;
Δεν κατάλαβα πως το τύπωμα άφθονου χρήματος δεν θα ενισχύσει τον πληθωρισμό μόλις κυκλοφορήσει στην αγορά. Γιατί δεν θα απαιτηθεί υποτίμηση της δραχμής σε ποσοστό 50% και τι θα σημαίνει αυτό για τις εισαγωγές, το κόστος παραγωγής και το κόστος ζωής;
Τέλος δεν μας εξήγησε γιατί η αναπτυξιακές πρωτοβουλίες που – σωστά – πρότεινε πρέπει να τις πάρουμε μετά την έξοδο από το ευρώ. Τι μας εμποδίζει τώρα (εντός ευρώ), να οργανώσουμε μια παραγωγική Δημόσια Διοίκηση, ένα νέο σύστημα φορολογίας ελέγχου – είσπραξης, ένα σταθερό επενδυτικό πλαίσιο, ενίσχυση του πρωτογενή τομέα με νέα αλλά και με δοκιμασμένα προϊόντα και πολλά άλλα. Γιατί είναι απαραίτητο να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ για να βάλουμε εμπρός στην ανάπτυξη;
Ήταν μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Το βασικό συμπέρασμα που κατέληξα είναι ότι όπως και για κάθε πολιτική πρόταση έτσι και το θέμα της εξόδου από την Ε.Ε. και το Ευρώ πρέπει να συζητείται με ξεκάθαρη ανάλυση του συνόλου των λόγων και των επιπτώσεων. Όταν απαντούνται μερικές μόνο και όχι όλες οι σχετικές ερωτήσεις τότε πέφτουμε σε ένα σχεδόν «οπαδικό» ολίσθημα: Ξεκινάμε από το συμπέρασμα για να αναφέρουμε τους λόγους και όχι αντιστρόφως όπως είναι το λογικά ορθό.
Στην συγκεκριμένη συνέντευξη υπήρξε ένα σαφές αντιευρωπαϊκό κλίμα. Ευρώπη είναι οι απεχθείς πιστωτές μας και όχι οι λαοί της. Ευρώπη είναι ο απάνθρωπος σύγχρονος παραπαίων καπιταλισμός και όχι οι καθημερινοί απλοί δοκιμαζόμενοι πολίτες. Ευρώπη είναι η Μέρκελ και ο Σαρκοζί και όχι οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι γέροι, τα παιδιά και το μέλλον τους.
Ο καθηγητής αντιμετώπιζε την Ευρώπη σαν ξένο τόπο και εγώ έχω μια βασική ένσταση: Την θεωρώ πατρίδα μου και θέλω να αγωνιστούμε όλοι για να την αλλάξουμε, όχι να την περιφρονήσουμε και να την μισήσουμε.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Βιβλιοπετάγματα,πετροβολήματα και συναφή...

Η ρίψη βιβλίου στη Βουλή κατά Υπουργών,όπως και το πετροβόλημα κατά αστυνομικών και πολλά παρόμοια, εμπεριέχουν μιά άποψη και πρόταση(όπως και κάθε πολιτική πράξη):"Όταν νιώθει κάποιος ότι έχει δίκιο, τότε πετάει βιβλία,πέτρες και ότι αλλο νομίζει, κατα αυτών που θεωρεί ότι τον αδικούν"
Εφ΄όσον λοιπόν θέτουν κάτι τέτοιο ,τότε άς το δηλώσουν δημόσια και σαφώς , για να γίνει συζήτηση.Και άς επιχειρηματολογήσουν για το πού οδηγούν και τι αποτελέσματα έχουν αυτές οι πρακτικές

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Αγροτική απαξίωση

Οι δύο γεωπόνοι του Δήμου Πύδνας Κολινδρού ασχολούνται με άδειες λειτουργίας καταστημάτων και συναφή. Το πρώην κτηνιατρείο(ιδιοκτησίας της Περιφέρειας ΚΜ) δόθηκε κατα ένα μέρος στον...κυνηγετικό σύλλογο,και στο άλλο του τμήμα υπάρχει μία διοικητικός υπάλληλος και ενίοτε ένας κτηνίατρος.
Για τους αγρότες θα γίνει καμιά υπηρεσία;
Κατα τ΄άλλα η αγροτική παραγωγή είναι η απάντηση στην κρίση...

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Να αλλάξει η Ευρώπη

Όπως φαίνεται καθαρά πλέον η Πολιτική αλλαγή που θα αλλάξει τα πραγματα δεν μπορεί παρά να έχει Ευρωπαικη διάσταση.Να φυσήξει δηλαδή αέρας που θα θέσει σε προτεραιότητα τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι των αγορών.
Ακόμα και μία χώρα μπορεί να προσφέρει πολλά γι αυτό.Να θέσει ενώπιον των "17"και των"27" αυτονόητες αλήθειες για καινούριες απλές λογικές. Ποιά όμως θα είναι αυτη η χώρα;Η Ελλάδα;Λές;

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Οι υπηρεσίες που φεύγουν και ο παραλογισμός που μένει

Ασφαλώς δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε πριν λίγα χρόνια. Ούτε καν στο 2010 ή στο 2009 περνούσε απ’ το μυαλό μας. Ο λόγος για την αποχώρηση του ΙΚΑ, της ΔΟΥ και της Εθνικής Τράπεζας από το Αιγίνιο. Τρεις βασικοί Δημόσιοι φορείς παροχής υπηρεσιών έστρεψαν τα νώτα τους ξεδιάντροπα προς τις ανάγκες της Β. Πιερίας και των 17.000 πολιτών της και έφυγαν.
Δεν ήρθε κανείς για να μας εξηγήσει έστω τους λόγους. Δεν έγινε καμία δημόσια διαβούλευση ή συζήτηση. Τι είδους λογική παράγει τέτοιες πολιτικές; Ποιό είναι το οικονομικό κέρδος της κατάργησης των υπηρεσιών αυτών; Πόσο κοστίζει επιτέλους η λειτουργία τους για την εξυπηρέτηση των (αγρίως) φορολογούμενων του Δήμου Πύδνας – Κολινδρού;
Η ΔΟΥ που είναι η υπηρεσία καθημερινής οικονομικής δοσοληψίας πολίτη – κράτους απασχολούσε μικρό αριθμό υπαλλήλων. Ασφαλώς όμως εξασφάλιζε και έσοδα με τους φορολογικούς ελέγχους, τις πληρωμές μεταβιβάσεων και ποικίλους άλλους τρόπους. Τα περισσότερα από αυτά βέβαια συνεχίζουν να εισπράττονται. Όμως αλήθεια ο φορολογικός έλεγχος 10.000 πολιτών δεν είναι πιο εύκολος στην οργάνωσή τους από τον όγκο 150.000; Και επί πλέον το κόστος των μετακινήσεων των δημοτών μας προς Κατερίνη; Δεν είναι υπολογίσιμο από μια διοίκηση που εξετάζει όλες τις κοινωνικές παραμέτρους;
Το ίδιο ισχύει για το ΙΚΑ βέβαια. Ο κύριος ασφαλιστικός φορές μας έχει προβλήματα, το ξέρουμε. Όμως οι 2-3 υπάλληλοι (που συνεχίζουν να εργάζονται) και το ενοίκιο του κτιρίου έφταιγαν; Όσο αφορά δε την Εθνική Τράπεζα παίχτηκε το απόλυτο παιχνίδι του παραλογισμού. Σε συνθήκες καθημερινής λειτουργίας το κατάστημα Αιγινίου είχε πάντα κόσμο. Συναλλαγές, καταθέσεις, αναλήψεις, δάνεια και όλες οι τραπεζικές υπηρεσίες γίνονταν προς όφελος της τράπεζας πρωτίστως και των συναλλασσομένων δευτερευόντως. Όμως αποφάσισαν την κατάργηση για λόγους «μικρών αποδόσεων» που ποτέ δεν μας τους παρουσίασαν.
Όμως συνολικά κανείς δεν θα εξηγήσει ποτέ. Γιατί απλούστατα κανείς απ’ αυτούς δεν έχει σκεφτεί σοβαρά ούτε τους λόγους ούτε τις συνέπειες των καταργήσεων αυτών. Και εδώ ίσως παρουσιάζεται το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της κρίσης που βιώνουμε: Η άρνηση των αρμόδιων φορέων να σκεφτούν και να πράξουν στοιχειωδώς για το κοινωνικό συμφέρον, δηλαδή να ανταποκριθούν στον ουσιαστικό τους ρόλο. Η αδυναμία εν τέλει για έστω και απλά λογικά συμπεράσματα, για αυτονόητες καθημερινές λειτουργικές αποφάσεις.
Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν γενικά αυτό που λείπει από τους Ελληνικούς και Ευρωπαϊκούς φορείς εξουσίας είναι η αντίληψη ότι το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί παρά να ταυτίζεται με τον κοινωνικό και με τις ανάγκες των ανθρώπων. Και ίσως αυτή να είναι η κύρια αντίθεση επί της οποίας έχουμε όλοι την υποχρέωση κατ’ αρχήν να τοποθετηθούμε και μετά να αποφασίσουμε αν και με ποιο τρόπο θα δράσουμε.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Μη Ενημέρωση για το Πανηγύρι

Το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Πύδνας Κολινδρού ηταν "ενημέρωση για την Εμποροπανήγυρη 2011"Και η "ενημέρωση" ήταν δύο λεπτά. Περιείχε μονο οικονομικά στοιχεία.Τόσα πήραμε,τόσα δώσαμε.
Τίποτε άλλο.Ούτε για την επιτυχία ή όχι, ούτε για λειτουργία,προβλήματα,προοπτικές.
Αυτό κατάλαβαν ότι θα πεί ενημερωση ,αυτό κάνουν.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Ακύρωση εφεδρείας

Αφού ασχολήθηκαν ένα χρόνο,αποφάσισαν,νομοθέτησαν και ατελώς υλοποίησαν, τώρα ανακοινώνουν ότι ήταν λάθος και αναποτελεσματικό μέτρο.
Πρόκειται για την περίφημη "εφεδρεία".
Είναι ένα ακόμα δείγμα μηδενικής ικανότητας για διαχείρηση κοινωνικών ζητημάτων που προέρχεται απο ανυπαρξία πολιτικής αντιληψης για μελέτη, δουλειά και παραγωγή έργου.
Με άλλα λόγια οι άνθρωποι για άλλη δουλειά ειναι εκεί που είναι.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Δημοτική εκτροπή Κατερίνης

Στον Δήμο Κατερίνης έκαναν το ακατόρθωτο!Πέρασαν τον προυπολογισμό 2012 απο Οικονομική Επιτροπή,Επιτροπή Διαβούλευσης και Δημοτικό Συμβούλιο σε μία μέρα!Και τι μέρα;Στις 31-12!
Δέν ειναι μόνο η ανικανότητά τους, έστω να προγραμματίζουν έγκαιρα συνεδριάσεις, κάτι που δείχνει σαφή διοικητική ανεπάρκεια.Δέν είναι ακόμη μόνο η πλήρης περιφρόνιση στις συλογικές διαδικασίες και άρα στον λαό.
Ειναι το θράσος τους. Το απύθμενο θράσος του να κάνουν οποιαδήποτε παράβαση και εκτροπή, σίγουροι όντας, ότι δέν θα έχουν καμιά επίπτωση, δέν θα υπάρχει καμιά συνέπεια.